คำศัพท์พื้นฐานสำหรับการช้อปปิ้ง

เมื่อช้อปปิ้งในจีน ควรรู้คำศัพท์พื้นฐานเหล่านี้: ‘ราคา’ คือ 价格 (jiàgé), ‘ลดราคา’ คือ 打折 (dǎzhé) — เช่น 五折 หมายถึง ลด 50% หรือจ่ายเพียงครึ่งราคา, ‘เท่าไหร่’ คือ 多少钱 (duōshǎo qián), ‘แพงเกินไป’ คือ 太贵了 (tài guì le), ‘ถูกเกินไป’ คือ 太便宜了 (tài piányi le) ส่วนการจ่ายเงินใช้ 付钱 (fù qián) หรือ 买单 (mǎidān) สำหรับการเรียกเก็บเงิน อย่าลืมถามว่า ‘สามารถใช้ WeChat Pay หรือ Alipay ได้ไหม?’ ด้วยประโยค 可以用微信或支付宝付款吗？(Kěyǐ yòng Wēixìn huò Zhīfùbǎo fùkuǎn ma?) เพื่อความสะดวกและรวดเร็วในการชำระเงิน th-shopping-in-mandarin-imgslot-1 Learn more: Study Chinese in China.

บทสนทนาจำลองในร้านค้า

ลูกค้า: นี่ราคาเท่าไหร่ครับ?
พนักงาน: สองร้อยหยวนค่ะ
ลูกค้า: มีสีอื่นไหมคะ?
พนักงาน: มีค่ะ — สีดำ สีขาว และสีน้ำเงิน
ลูกค้า: ขอสีดำหน่อยค่ะ
พนักงาน: ได้เลยค่ะ ขอบคุณค่ะ
ลูกค้า: ขอเปลี่ยนเป็นไซส์ใหญ่กว่านี้ได้ไหมคะ?
พนักงาน: ได้ค่ะ โปรดรอสักครู่
ลูกค้า: ขอบคุณมากค่ะ
พนักงาน: ไม่เป็นไรค่ะ ยินดีค่ะ
ลูกค้า: แล้วมีใบเสร็จให้ไหมคะ?
พนักงาน: ได้ค่ะ นี่ค่ะ ขอบคุณที่มาช้อปปิ้งกับเราค่ะ

เคล็ดลับการสื่อสารให้ได้ผล

พูดช้าๆ และชัดเจน โดยเน้นเสียงโทนให้ถูกต้อง เช่น 'mā' (แม่) กับ 'mà' (แต่) ต่างกันมาก ใช้ท่าทางมือแสดงจำนวนเงินแทนการพูดซ้ำ—ยกนิ้วหนึ่งหมายถึง 10 หยวน ไม่ใช่ 1 หยวน เพราะคนจีนมักนับเป็นสิบ อย่ารีบร้อนต่อรองราคาทันที; เริ่มด้วยการชมสินค้าและยิ้มก่อน แล้วจึงถามว่า 'Yǒu zhé kòu ma?' (มีส่วนลดไหม?) หรือ 'Kě yǐ pián yi diǎn ma?' (ลดได้อีกหน่อยไหม?) จำไว้ว่าการต่อรองเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรม แต่ต้องสุภาพและเคารพ—หากเจ้าของร้านปฏิเสธอย่างชัดเจน อย่าบังคับ ให้ขอบคุณและจากไปอย่างมีมารยาท

ตารางสรุปคำศัพท์และวลีสำคัญพร้อมคำแปลไทยและคำอ่านแบบพินอิน

คำจีนพินอิน (เสียงและเลขโทน)ความหมาย/การใช้ในภาษาไทยวิเคราะห์พินอิน
购物gòu wù (gou4 wu4)กริยา หมายถึง "ไปซื้อของ" โดยทั่วไป ใช้ในบริบทการช้อปปิ้งแบบไม่เจาะจงสินค้าไม่มีการเปลี่ยนโทน (sandhi) เพราะทั้งสองพยางค์มีโทนที่ 4 เรียงต่อกันอย่างเป็นธรรมชาติ
打折dǎ zhé (da3 zhe2)กริยา/คำนาม หมายถึง "ลดราคา" หรือ "ส่วนลด" ใช้บ่อยเมื่อพูดถึงโปรโมชันในห้างสรรพสินค้าzhe2 เปลี่ยนจากโทนที่ 2 เป็นโทนที่ 1 เมื่อตามหลังพยางค์โทนที่ 3 (da3 → da3; zhe2 → zhe1 ในการพูดเร็ว แต่เขียนยังคง zhe2)
结账jié zhàng (jie2 zhang4)กริยา หมายถึง "ชำระเงิน" หรือ "เช็กเอาต์" ใช้เฉพาะตอนจบการช้อปปิ้งที่แคชเชียร์jie2 มีเสียงเริ่มต้น j- (palatal) ที่ไม่มีในไทย ต้องออกเสียงคล้าย "เจี๊ย" ไม่ใช่ "เจอะ"
试穿shì chuān (shi4 chuan1)กริยา หมายถึง "ลองใส่" (เสื้อผ้า รองเท้า) ใช้เฉพาะในร้านค้าที่ให้ทดลองก่อนซื้อchuan1 มีสระ -uan ที่ไทยไม่มี — ต้องออกเสียงยาวและปิดด้วย -n อย่างชัดเจน ไม่ใช่ "ชวน"
退换tuì huàn (tui4 huan4)คำนาม/กริยา หมายถึง "คืนหรือเปลี่ยนสินค้า" ใช้เมื่อสินค้ามีปัญหาหรือไม่ตรงกับที่สั่งtui4 + huan4 — ทั้งคู่เป็นโทนที่ 4 ทำให้เกิดจังหวะตกต่ำสองครั้งติดกัน ต้องเน้นความคมชัดของทั้งสองพยางค์

คำถามที่พบบ่อย

การช้อปปิ้งในภาษาจีนมีคำว่าอะไร และออกเสียงอย่างไร?
คำว่า 'การช้อปปิ้ง' คือ 购物 (gòu wù) — ออกเสียงคล้าย 'โก่ว อู่' โดย 'gòu' เสียงโทนที่สาม (ลดแล้วขึ้น) และ 'wù' เสียงโทนที่สี่ (ลดลงชัดเจน)
ถ้าต้องการถามราคาสินค้า ควรพูดว่าอย่างไรในภาษาจีน?
ใช้ประโยค: 这个多少钱？(zhè gè duō shǎo qián?) — ออกเสียงคล้าย 'เจ๋ เก๋ โต้ว เซี่ยว เฉียน' โดย 'zhè' เสียงโทนที่สอง (ขึ้น), 'duō' เสียงโทนที่หนึ่ง (ราบ), 'qián' เสียงโทนที่สอง (ขึ้น)
จะบอกว่า 'ฉันอยากซื้อสิ่งนี้' ต้องพูดอย่างไร?
พูดว่า 我想买这个。(wǒ xiǎng mǎi zhè gè) — ออกเสียงคล้าย 'โหว่ เซี่ยง หม่าย เจ๋ เก๋' โดย 'xiǎng' เสียงโทนที่สาม (ลดแล้วขึ้น), 'mǎi' เสียงโทนที่สาม (ลดแล้วขึ้น), 'zhè' เสียงโทนที่สอง (ขึ้น)
ถ้าสินค้าแพงเกินไป สามารถพูดว่า 'ลดราคาได้ไหม?' อย่างไร?
พูดว่า 可以便宜一点吗？(kě yǐ pián yí yī diǎn ma?) — ออกเสียงคล้าย 'เค่อ อี้ เผียน อี้ อี เตี้ยน หม่า' โดย 'kě' เสียงโทนที่สาม, 'pián' เสียงโทนที่สอง, 'diǎn' เสียงโทนที่สาม
เมื่อต้องการขอใบเสร็จ ควรใช้คำว่าอะไร?
ใช้คำว่า 发票 (fā piào) — ออกเสียงคล้าย 'ฟา เผียว' โดย 'fā' เสียงโทนที่หนึ่ง (ราบ), 'piào' เสียงโทนที่สี่ (ลดลงชัดเจน)