สีเขียวในภาษาจีน: การออกเสียง 'lǜ' ให้ถูกต้อง พร้อมตัวอักษรและตัวอย่างการใช้
Table of Contents [hide]
การออกเสียงคำว่า 'สีเขียว' ในภาษาจีน
คำว่า 'สีเขียว' ในภาษาจีนคือ 'lǜ' (พินอิน) ออกเสียงด้วยเสียงโทนที่ 4 — ต่ำแล้วลดลงอย่างชัดเจน เช่น เสียงคำว่า 'ลุ่ย' หรือ 'ลุด' ในภาษาไทย แต่ต้องระวังสระ 'ü' ซึ่งออกเสียงคล้าย 'อึ' ปิดปากเล็กน้อย ไม่ใช่ 'อู' ดังนั้น 'lǜ' จึงอ่านใกล้เคียงกับ 'ลึ่ด' (เน้นพยัญชนะ 'ล' แล้วตามด้วย 'ึ่ด' แบบตกลงทันที) ห้ามออกเสียงเป็น 'ลู่' หรือ 'ลู๋' เพราะจะหมายถึงสีอื่นหรือความหมายผิด ฝึกโดยพูดช้าๆ: ลึ่ด… ลึ่ด… พร้อมกดเสียงท้ายให้ต่ำลงอย่างมั่นคง ทุกครั้งที่ใช้ในประโยค เช่น 'zhè shì lǜ sè' (นี่คือสีเขียว) ก็ต้องรักษาโทนและสระให้ถูกต้อง
Learn more: Study Chinese in China.ตัวอักษรจีนสำหรับ 'สีเขียว'
คำว่า 'สีเขียว' ในภาษาจีนเขียนว่า 绿 (ลู่) ซึ่งเป็นตัวอักษรแบบเรียบง่าย (simplified) ใช้ทั่วไปในจีนแผ่นดินใหญ่และสิงคโปร์ ส่วนแบบดั้งเดิม (traditional) เขียนว่า 綠 พบในไต้หวันและฮ่องกง ตัวอักษรนี้ประกอบด้วยส่วนซ้ายคือ 'ผ้า' (糹) บ่งบอกความเกี่ยวข้องกับสีที่ย้อมผ้า และส่วนขวาคือ 'ลู่' (录) ซึ่งให้เสียงอ่าน ความหมายโดยตรงคือ 'สีเขียวสดใส' หรือ 'สีของพืชใบไม้' ใช้ได้ทั้งเป็นคำนามและคุณศัพท์ เช่น 绿茶 (ลู่ฉา — ชาเขียว) หรือ 绿色 (ลู่เซ่อ — สีเขียว)
การใช้คำว่า 'สีเขียว' ในประโยคง่ายๆ
สีเขียวในภาษาจีนคือ 'lǜ sè' (ลู่ เส่) ออกเสียงด้วยโทนที่สาม ตัวอย่างประโยคง่ายๆ ได้แก่: 'Zhè shì lǜ sè de.' (นี่คือสีเขียว) — ใช้เมื่อชี้วัตถุสีเขียวโดยตรง
'Wǒ xǐhuān lǜ sè.' (ฉันชอบสีเขียว) — แสดงความชอบสีเฉพาะ
'Tā chuān le yī jiàn lǜ sè de yīfu.' (เขาใส่เสื้อผ้าสีเขียว一件) — ระบุสีของเสื้อผ้า
'Lǜ sè de shù yè hěn mào shèng.' (ใบไม้สีเขียวมีความสดชื่นมาก) — ใช้กับธรรมชาติ
จำไว้ว่า 'lǜ' หมายถึง 'เขียว' และ 'sè' หมายถึง 'สี' จึงมักตามด้วยคำนามหรือคำขยาย เช่น 'de' เพื่อเชื่อมความหมายให้ชัดเจน
คำศัพท์และข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับ 'สีเขียว' ในภาษาจีน
| คำจีน | พินอิน (เสียง + ตัวเลข) | ความหมาย/การใช้ในภาษาไทย | วิเคราะห์พินอิน |
|---|---|---|---|
| 绿 | lǜ (lü4) | สีเขียว (คำนาม); ใช้เป็นคำคุณศัพท์เมื่ออยู่หลังคำนาม เช่น 草绿 — เขียวคล้ายหญ้า | สระ ü แทน u หลัง l; เสียงโทนที่ 4 (ลดลงชัดเจน) |
| 青 | qīng (qing1) | สีเขียวอมฟ้าหรือสีน้ำเงินอ่อน — ใช้ในบริบทกว้าง เช่น 青草 (หญ้าเขียว), 青铜 (ทองแดงเขียวอมเทา) | q ออกเสียงแบบหยุดอากาศก่อนปล่อย (aspirated); เสียงโทนที่ 1 (ระดับสูงคงที่) |
| 翠 | cuì (cui4) | สีเขียวสดใสแบบหยกหรือขนนก — มักใช้เชิงเปรียบเทียบหรือเชิงวรรณศิลป์ เช่น 翠绿 (เขียวมรกต) | c ออกเสียงเหมือน 'ts' ไม่ใช่ 's'; เสียงโทนที่ 4 (ตกอย่างคมชัด) |
| 碧 | bì (bi4) | สีเขียวอมฟ้าเข้ม — ใช้ในคำประพันธ์ เช่น 碧空 (ท้องฟ้าสีคราม), 碧水 (น้ำใสสีเขียวอมฟ้า) | b ไม่มีการระเบิดเสียง (unaspirated); เสียงโทนที่ 4 (ลดลงเร็วและหนัก) |
| 苍 | cāng (cang1) | สีเขียวอมเทาหรือสีเทาอมเขียว — สื่อถึงความเก่าแก่/โบราณ เช่น 苍松 (ต้นสนสีเขียวหม่น), 苍翠 (เขียวหม่นแต่สด) | c ออกเสียงแบบ 'ts'; เสียงโทนที่ 1 (สูงเรียบ ไม่มีการเปลี่ยนแปลง) |